202عقلى و يا يك مطلب مشروع، در اعتقاد يا در ادراك يا در عملكردها، كاربرد دارد و غلو در دين به اين معناست كه فرد متدين، فراتر از آنچه را كه دين برايش معين كرده باشد، اظهار نمايد. 1
در قرآن كريم لفظ غلو در دو آيه آمده است؛ خداى متعال مىفرمايد:
يٰا أَهْلَ الْكِتٰابِ لاٰ تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَ لاٰ تَقُولُوا عَلَى اللّٰهِ إِلاَّ الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللّٰهِ وَ كَلِمَتُهُ (نساء: 171)
اى اهل كتاب! در دين خود غلو [و زيادهروى] نكنيد و درباره خدا غير از حق نگوييد. مسيح، عيسىبنمريم، فقط فرستاده خدا، و كلمه [و مخلوق] اوست.
در آيه ديگر مىفرمايد:
قُلْ يٰا أَهْلَ الْكِتٰابِ لاٰ تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَ لاٰ تَتَّبِعُوا أَهْوٰاءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ وَ أَضَلُّوا كَثِيراً وَ ضَلُّوا عَنْ سَوٰاءِ السَّبِيلِ (مائده: 77)
بگو: اى اهل كتاب! در دين خود، غلو [و زيادهروى] نكنيد و غير از حق نگوييد و از هوسهاى گروهى كه پيشتر گمراه شدند و بسيارى را گمراه كردند و از راه راست منحرف گشتند، پيروى ننماييد.
اين دو آيه مسيحيان را از غلو درباره حضرت عيسى (ع) نهى مىكند كه آن حضرت را در عرض خداى متعال قرار دادند؛ چنانكه قرآن در ادامه آيه 171 سوره نساء، آن را يادآور مىشود و مىفرمايد: وَ لاٰ تَقُولُوا ثَلاٰثَةٌ انْتَهُوا خَيْراً لَكُمْ ؛ «نگوييد [خدا] سهگانه است. [از اين سخن] خوددارى كنيد كه براى شما بهتر است». (نساء: 171)
از مطالب پيشين روشن مىشود كه غلو در قرآن، به معناى گذشتن از حدى كه براى مخلوقات مشخص شده و بالابردن آنها تا مقام خدايى است.