172اما آيهاى هست كه تمام آياتِ حصر غيب به خداوند را توضيح مىدهد، آنجا كه مىفرمايد: عٰالِمُ الْغَيْبِ فَلاٰ يُظْهِرُ عَلىٰ غَيْبِهِ أَحَداً* إِلاّٰ مَنِ ارْتَضىٰ مِنْ رَسُولٍ ؛ «او آگاه از غيب است، پس احدى را بر غيبش مطلع نمىسازد، مگر رسولان برگزيده خود را». (جن: 26 و27)
با توجه به اين آيات نتيجه مىگيريم كه انواع علم غيب مختص خداوند است، اما او به هركه اراده كند، آن را عنايت مىكند و از آنجا كه پس از وفات پيامبر (ص) در جانشينى ايشان اختلاف افتاد، قرآن به ما مىگويد كه پيامبر (ص) از غيب و آينده آگاهى داشته است و از اينرو فتنهاى را كه پس از وفاتش درباره خلافت پديد آمد، پيشبينى كرده بود.
روايات و آگاهى پيامبر (ص) از آينده
با مراجعه به روايات نيز آشكارا در مىيابيم كه پيامبر (ص) بهطور كامل از فتنه و كشمكشى كه در مسأله خلافت و جانشينى او پيش آمد، آگاه است. اينك به برخى از روايات اشاره مىكنيم:
1. پيامبر اكرم (ص) فرمودند:
لتفترقنّ أمّتي على ثلاث و سبعين فرقة، واحدة في الجنة و ثنتان و سبعون في النار. 1
امت من به هفتاد و سه فرقه تقسيم مىشوند، يك فرقه در بهشت و هفتاد و دو فرقه از آنان در آتشند.
2. «عقبة بنعامر» از پيامبر (ص) نقل كرده است كه فرمودند:
همانا من پيشتاز شما در روز قيامت و بر شما شاهدم. به خدا سوگند كه من الآن نظر مىكنم به حوضم، به من كليد خزينههاى زمين داده شده است. نمىترسم از اينكه بعد از من مشرك شويد، ولى از نزاع و اختلاف در مسأله خلافت بيمناكم. 2