134شهرستانى مى‌گويد: «شيعه كسانى هستند كه تنها از على پيروى مى‌كنند و به امامت و خلافت او، از طريق نص باور دارند و مى‌گويند: امامت از او خارج نمى‌شود، مگر به ظلم». ¹

تعبير «شيعه» را نخستين بار رسول گرامى اسلام (ص) براى دوستان و پيروان حضرت علي (ع) به كار بردند. در اينجا تنها به چند روايت از پيامبر اكرم (ص) كه در كتب حديثى برادران اهل سنت آمده است، اشاره مى‌كنيم:

1. «سيوطى» در كتاب «الدر المنثور فى تفسير كتاب الله بالمأثور» در تفسير آيه شريفه ( أُولٰئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ) (بينه: 7) از «جابربن‌عبدالله انصارى» و «ابن‌عباس» و على (ع) روايت كرده است كه ما در نزد پيامبر اكرم (ص) بوديم كه حضرت على (ع) وارد شدند، پيامبر اكرم (ص) فرمودند، قسم به آنكه جان من در دست اوست، اين مرد و شيعيانش در روز قيامت رستگار هستند و اين آيه نازل شد: ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّٰالِحٰاتِ أُولٰئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ) (بينه: 7). ²

2. «ابن‌حجر» در كتاب «الصواعق المحرقه» از «الدار قطنى» مى‌گويد كه از «ام سلمه» نقل شده است كه پيامبر اكرم (ص) فرمودند: «يا على، تو و اصحابت در بهشت هستيد». ³

3. «نهايه‌ابن‌اثير» نقل مى‌كند كه پيامبر اكرم (ص) به حضرت على (ع) فرمودند: «به زودى تو و شيعيانت خدا را ملاقات خواهيد كرد، درحالى‌كه خداوند از شما راضى است و دشمن تو خدا را ملاقات خواهد كرد، درحالى‌كه خدا بر او غضبناك است». ⁴