83سفر چهار تن از زنان به نامهاى امسلمه (همسر رسولالله) «ام عماره»، «ام منيع» و «ام عامر اشهلى» نيز همراه شدند كه اعم از مهاجرين و انصار بودند. نماز ظهر را در محل مسجد شجره خواندند، سپس جلوى درب محرم شدند و ذكر تلبيه « لَبَّيكَ اللهّمَّ لَبَّيكَ، لَبَّيكَ لا شَريكَ لَكَ لَبَّيكَ، انَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلكْ، لا شَريكَ لَكَ لَبَّيكَ » را بر زبان جارى كردند و به اين صورت بسيارى از ياران در محل مسجد شجره، محرم و سپس به سمت مكه معظمه حركت كردند كه با منع كفار مواجه شدند و اين جريان به صلح حديبيه ختم شد. 1
ب) در سال هفتم هجرت در روز دوشنبه ششم ذىقعده، رسول خدا(ص) براى احرام عمره مفرده به محل مسجد شجره رفت. اين احرام به جاى احرام عمرهاى بود كه در سال گذشته از حضرت فوت شده بود. همان افرادى كه در سال ششم با رسول خدا(ص) در حديبيه شركت داشتند دوباره همراه پيامبر شدند، مگر چند نفرى كه در خيبر جان خود را از دست داده بودند. چون به ذوالحليفه رسيدند، بعد از نماز ظهر محرم شدند و بهسوى مكه معظمه حركت كردند و بعد از مدت كوتاهى با سرافرازى وارد مكه معظمه شدند. با پايان اعمال خود طبق قرارداد، سه روز ماندند و سپس به مدينه منوره بازگشتند. اين عمره به «عمرةالقضاء» معروف شد. 2
ج) «سيد بن محمد بن جبير» از پدرش نقل مىكند كه روز شنبه 25 ماه ذىقعده رسول خدا(ص) از مدينه منوره به سوى مكه معظمه به سوى ذوالحليفه حركت كرد - در آن سال، يعنى سال دهم هجرت، مردم را