48حجگزارى، ياد و ذكر صاحبخانه و تجديد ميثاق انسان با خدا و اقرار و اعتراف به ربوبيت و وحدانيت اوست كه با شروع طواف از حجرالاسود آغاز مىشود، تا نشانه وحدتعمل مردم و گذرگاهى براى اجراى عهد و پيمان الهى در حق، عدل، خير، توحيد و فضيلت باشد. پيامبر خدا(ص) مىفرمايد: «به طواف پيرامون خانه خدا و بين صفا و مروه و رمى جمرات فرمان داده شد؛ فقط براى برپايى ياد خدا». 1 خداوند سبحان در قرآن كريم مىفرمايد:
(لِيَشْهَدُوا مَنٰافِعَ لَهُمْ وَ يَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِي أَيّٰامٍ مَعْلُومٰاتٍ عَلىٰ مٰا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعٰامِ فَكُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا الْبٰائِسَ الْفَقِيرَ)؛ (حج:28)
مردم را براى حج فرا بخوان، كه از هر راه دورى، پياده و [سواره] بر هر شتر لاغرى به سوى تو آيند، تا منابع خويش را شاهد باشند و در روزهاى معين نام خدا را بر آنچه خداوند از چارپايان روزىشان كرده است، ياد كنند؛ پس از آنها بخوريد و به بيچارگان فقير هم بخورانيد.
سعى بين صفا و مروه، گام برداشتن در حريم و عرصهگاه رحمت الهى و طلب آمرزش و خشنودى اوست؛ درخواست تفضل و خيرات ربانى و مددجويى از ساحت مقدس او است كه توان تحمل مشكلات را موهبت فرمايد؛ آنگونه كه هاجر، همسر ابراهيم خليل(ع)، در اين سرزمين از خداى خود يارى طلبيد؛ آنگاه كه فشار تشنگى و بىآبى بر او و كودك خردسالش اسماعيل بود، با تضرع به ساحت ربوبى عرض نياز كرد، تا خداوند درى از رحمت خويش را بر روى آنان گشود و صفا