41
أنتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفرِ وَ الخَليفةُ فِي الْأَهلِ اللَّهمَّ هَوِّنْ عَلَينا سَفرَنا وَ اطْوِ لَنا الأرضَ وَ سَيِّرنا فِيها بِطاعَتِك وَ طاعَةِ رَسولِك اللَّهمَّ أَصلِحْ لَنا ظَهرَنا وَ بارِك لَنا فيما رَزَقْتَنا وَ قِنا عَذابَ النّارِ اللَّهمَّ إنّي أَعوذُ بِك مِن وَعْثاءِ السَّفَرِ وَ كَآبةِ المُنقلَبِ وَ سوءِ المَنظرِ في الْأَهلِ وَ المالِ وَ الوَلَدِ اللَّهمَّ أنتَ عَضُدي وَ ناصِري بك أَحُلُّ وَ بِك أسيرُ. 1
هيچ خدايى جز خداى بردبار بزرگوار نيست. هيچ خدايى جز خداى والا و بزرگ نيست. منزه است خداى آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه و پروردگار بزرگِ عرش! و ستايش مخصوص پروردگار جهانيان است. سپس بگو: خدايا! پناه من باش در مقابل هر طغيانگر سركش و هر شيطان نافرمان.
آنگاه بگو: به نام خدا، وارد شدم و به نام خدا و در راه خدا، خارج شدم، پروردگارا! من «بسمالله» و «ماشاءالله» را در مقابل فراموشى و شتابم در اين سفر، پيش مىآورم، چه بهياد داشته باشم و چه فراموش كنم.
خدايا! در همه كارها تو يارىكنندهاى، تو همراه مسافر و جانشين اويى در خانوادهاش. خدايا! سفرمان را آسان كن و زمين زيرپايمان، در هم پيچ [كه زود به مقصد برسيم] و مسيرمان را در آن، همراه با طاعت خود و پيامبرت قرار ده.
خدايا! از رنج سفر و بدفرجامى و بدمنظرى در خانواده و مال و فرزند، به تو پناه مىبرم. خدايا! تو بازو و ياور منى، به كمك تو فرود مىآيم و سفر مىكنم.