106 كعبه، زير پاى ابراهيم(ع) بوده است. در اين سنگ اثر پاى انسان آشكار است كه معجزه‌اى الهى است؛ زيرا اثر پاى انسانى در جسمى سخت فرو رفته و اثر آن ساليان دراز، باقى است. عده‌اى نيز معتقدند كه حضرت ابراهيم(ع) هنگام اعلان حج، جهت امتثال امر (وَ أَذِّنْ فِي النّٰاسِ بِالْحَجِّ) ، بر روى اين سنگ ايستاد. ¹

امام صادق(ع) فرمود:

چون خداوند متعال به ابراهيم وحى كرد كه: مردم را به حج ندا بده. [ابراهيم] سنگى را كه اثر گام‌هايش در آن است [مقام] روبه‌روى كعبه و چسبيده به كعبه در همان جايى كه امروز است، قرار داد. سپس بر آن ايستاد و فرمان خدا را با رساترين صدا ندا داد. چون آن سخن را گفت، سنگ تاب نياورد و پاهايش در آن فرورفت و ابراهيم پاهايش را از سنگ بركند. ²

پيامبر گرامى اسلام در اين‌باره فرمود: «خداوند مكه را فضيلت داد و بخشى از آن را برتر از بخشى قرار داد و فرمود: (وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى) از مقام ابراهيم، جايگاه نماز بگيريد». ³

12. زمزم

در سنت آمده است كه حاجى پس از طواف، به سوى زمزم رود و آب آن را بنوشد، آن‌گاه به سوى كوه صفا رود و سعى خود را به سوى