100
س) تدبر در حج
آيتالله خامنهاى، نخستين هديه حج را، به حجگزارى كه مىخواهد چشم خود را به حقايق بگشايد و از نيروى خدا دادِ «فهم پديدهها» بهره بگيرد، همان معرفت و شناخت منحصر به فردى مىداند كه جز در حج، در اختيار خيل عظيم مسلمانان قرار نمىگيرد و هيچ پديده دينى ديگرى نمىتواند مجموعه شناختهايى را كه در مراسم حج، قابل وصول است، يكجا در اختيار امت اسلامى قرار دهد. (77/1/12) ايشان در باب معرفت مىگويند:
اين معرفت، عبارت است از مجموعهاى از شناختها كه از جمله آنهاست شناخت خود بهعنوان يك فرد، شناخت خود بهعنوان جزئى از مجموعه عظيم امت اسلامى، شناخت نمونه و نمايى از آن امت واحد، شناخت عظمت و رحمت خدا، و شناخت دشمن. شناخت خود بهعنوان يك فرد، به معنى تأمل در وجود خويش و شناخت ضعفها و توانايىهاى آن است. (77/1/12)
اين شناخت اساسى كه جوهر عبادتها و محتواى همه مناجاتها و راز و نيازهاى اولياء خدا است، آدمى را صيقل و صفا مىبخشد و او را براى ديگر شناختها، مستعد و بر پيمودن راههاى كمال، توانا مىكند. (77/1/12)
شناخت خود، بهعنوان جزئى از مجموعه امت اسلامى، به معناى نگرش به مجموعه حاجيان و به همه ملتها و سرزمينهايى است كه مردم خود را به طواف خانه خدا فرستادهاند؛ نگرش به كل حجاج و در آئينه اين جمع متراكم، نگرش به امت بزرگ اسلامى است. (77/1/12)
شناخت نمونه و نمايى از آن امت واحد به معناى گامى عملى در راه تحقق اتحاد اسلامى و در نهايت سر بركشيدن قدرت واحد اسلامى در ميدان سياست جهانى است. چرا كه ديدن تودههاى عظيم حجگزار، از نقاط گوناگون عالم و بازبانها و رنگها و نژادهاى گوناگون، افق ديد مسلمان را گسترش مىدهد و از مرزهاى شخصى و قومى و ملى فراتر مىبرد و وظيفه اسلامى رفتار برادرانه، وى را با آنان به تعارف و هم زبانى و همدلى مىكشاند.