153 خليفه اظهار مىدارد كه «مسئله عصمت اهلبيت ارتباطى به مسئله شهادت و قضاوت ندارد. بلكه قاضى بايستى طبق وظيفه خود عمل كند». مرحوم مظفر(رحمه الله) در نقد اين گفتار مىگويد: «اصولاً طلب شاهد از كسى كه مالى را در اختيار دارد (ذواليد) اشتباه است؛ گذشته از اينكه بينه به عنوان يك راه ظنى است كه براى رفع خصومت و اختلاف قرار داده شده ولى علم مقدم بر آن مىباشد. (گرچه حضرت زهرا(عليها السلام) طبق نظر خليفه نتوانست بينه اقامه نمايد، اما گفتار آن حضرت مىتواند وسيلهاى براى پيدايش علم به موضوع باشد)». كوتاه سخن اينكه مىتوان از جريان فدك به عنوان يك سند تاريخى در اثبات موضوع امامت و ولايت بهره جست.