151 اختيار و تصرف آن حضرت بود و خود اين حيازت و تصرف يكى از نشانه‌هاى مالكيت است. حضرت على(ع) در نهج‌البلاغه مى‌فرمايد: « بلى كانت في ايدينا فدك من كل ما اظلّته السماء فشحّت عليها نفوس قوم و سخت عنها قوم آخرين و نعم الحكم الله »؛ «آرى از ميان آن‌چه آسمان بر آن سايه افكنده تنها فدك در اختيار ما بود كه آن هم گروهى بر آن بخل و حسادت ورزيدند و گروه ديگرى آن را سخاوتمندانه رها كردند و بهترين حاكم خداوند است». ¹

پيامبر اكرم(ص) فدك را به حضرت زهرا(عليها السلام) واگذار فرمود ولى پس از رحلت آن حضرت اين سرزمين توسط ابوبكر مصادره گرديد و حضرت فاطمه(عليها السلام) رسماً خواستار استرداد آن شد.

3. پس از رحلت پيامبر اسلام(ص) افرادى از آن حضرت ادعاى طلب داشته يا اينكه آن حضرت به آنان وعده‌اى داده بودند. خليفه بدون مطالبه هيچ شاهد و گواه به اين‌گونه ادعاها ترتيب اثر مى‌داد. حال سؤال اين است كه چرا نسبت به مسئله فدك و ساير اموال براى آوردن شاهد پافشارى به عمل آمده است؟ بخارى در صحيح نقل مى‌كند كه ابوبكر اعلام داشت هر كسى طلبى از من يا قبل از من از پيامبر(ص) دارد اعلام كند. جابر اظهار داشت: پيامبر به من وعده پرداخت مبلغى پول داده بود كه ابوبكر سه بار دستش را به سوى جابر گشود و در هر بار پانصد (درهم) به او داد. ²

4. يكى از افرادى كه به نفع حضرت زهرا(عليها السلام) شهادت داد حضرت على(ع) بود. ولى شهادت آن حضرت به بهانه اينكه همسر حضرت زهراست و در اين مورد نفعى خواهد داشت، مورد پذيرش قرار نگرفت. در نقد اين برخورد علاوه