120 خلافت مأمون عباسي و در سال 199ق. هنگامي كه محمدبن سليمانبن داوودبن حسن مثنى، فرزند امام حسن(ع) در قيام ابوالسرايا شركت داشت و به همراه محمد ديباج، فرزند امام صادق(ع) مدينه را تصرف كرد، پسرش داوودبن محمدبن سليمان متولى صدقات حضرت امير(ع) بود.
ابوالحسن عمرى نسابه، ضمن اشاره به نسب شريف او مىنويسد: « كَانَ دَاوُود كَرِيماً وَلّي صَدَقَاتِ عَلِيّ (ع) وَ مَاتَ عَن ذيل لَم يَطُل ». 1
امام فخر رازى نيز با جملۀ « كَانَ دَاوُد أَحَد رِجَال آلِ أَبِيطَالِب وَ كَانَ يَلِي صَدَقَاتِ عَلِيّ وَ كَانَ سَخِيّاً كَرِيماًمُحِبّاً فِي أَهلِهِ » 2 از او ياد مىكند.
همين مطلب را ابن عنبه 3 و برخى نسب شناسان معاصر 4 نيز بازگو كردهاند.
داوودبن محمد، تنها يك فرزند به نام على داشت كه ملقب به شريج بود. 5 از نسل وى، محمد، على، حسن و حسين، فرزندان سليمان الأسودبن على الثريدبن سليمانبن علىبن داوود است كه مادرشان نفيسه دختر علىبن احمد حقينى بود. 6
از فرزندان محمدبن سليمان با عنوان «نجوم آل ابىطالب» (ستارگان آل ابوطالب) و «الرماح آل ابىطالب» (نيزههاى آل ابوطالب) ياد مىكنند. 7
محمد، علاوه بر داوود، صاحب چهار پسر و سه دختر ديگر به اسامى ذيل بود:
1. سليمان؛ او تنها يك دختر داشت و مادرش بنا به گفتۀ عمرى نسابه، كنيز بود.
2. موسى؛ صاحب چند فرزند بود.
3. اسحاق؛ مادرش امولد، كنيز بود.