1) . آية الله اردبيلى: در صورتى كه وضع زندگى او قبل از حج و بعد از آن فرقى نكند، رجوع به كفايت شطر نيست. آية الله بهجت: در مسأله 40 معناى رجوع به كفايت گذشت كه زندگى او از يسر به عسر تغيير نكند. آية الله تبريزى: مگر براى كسى كه اگر آنچه دارد در راه حج خرج كند به حرج نمى‌افتد. آيات عظام خويى، زنجانى، سيستانى: به شرحى كه در ذيل مسأله 40، شرايط وجوب گذشت. آية الله سبحانى: به ذيل مسأله 59 مراجعه شود. آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: مگر براى كسى كه اگر آنچه دارد در راه حج خرج كند زندگى او قبل و بعد از حج تفاوتى ندارد. آية الله مكارم: اگر چنانچه انجام حج در اين شرايط تأثير چندانى در وضع و حال او نداشته باشد حج او صحيح است و رجوع به كفايت شرط نيست.

2) . آية الله بهجت: هرگاه انسان مالى داشته باشد كه كفاف هزينه حج را بدهد، مى‌تواند قبل از وقت حركت قافله آن را در مصارف خود خرج كند، هر چند ديگر نتواند به حج برود. ولى در صورتى كه آن مال را نسيه تا زمان بعد از حج بفروشد و منظور فرار از استطاعت باشد، احتياط اين است كه اقدام به اين عمل نكند و تفصيل آن در ذيل مسأله 23 گذشت. (مناسك، ص16، مسأله 36).

3) . آية الله زنجانى: و حج نياورد حج بر عهده‌اش مستقر شده و بايد به نحوى كه در حاشيه مسأله 3 گذشت عمل نمايد..