1) . آية الله اردبيلى: چنانچه حرجى نباشد و نيز متوقف بر ارتكاب حرام اهمّ نباشد بايد به حج مشرف شود. آية الله بهجت: قبل از استقرار حج استطاعت شرعيه شرط است و بعد از آن استطاعت عقليه و مقدوريت ميزان است البته با مراعات ساير احكام شرعيه. (مستفاد از صفحه 27 و 22 كتاب حج) آية الله تبريزى: بايد به هر نحو ممكن، مادامى كه حرج نبوده و مستلزم ارتكاب حرام نباشد، به حج مشرف شود. آية الله خويى: اگر حرجى نباشد و نيز متوقف بر ارتكاب حرام اهم يا مساوى نباشد حج واجب است. آيات عظام سبحانى، سيستانى، صافى، گلپايگانى: در صورت تمكن، اگر چه با صرف مبلغ زيادتر، لازم است به حج برود. آية الله فاضل: اگر حرجى نباشد بايد به هر نحو...

2) . آية الله زنجانى: به هر نحو كه حرجى و موجب مهانت نباشد بايد اقدام كند و اگر مستلزم معصيت باشد حج را تا رفع مشكل، تأخير بيندازد؛ ولى اصل وجوب حج باقى است و به هر شكل، حج به‌جا آورد مجزى است.

3) . آية الله تبريزى: اگر در سال اول قرعه به نام او اصابت كند، نمى‌تواند پول را بگيرد مگر آنكه در حرج بيفتد. آية الله خويى، آية الله سبحانى: اگر نفقه لازم باشد و يا از ترك انفاق به حرج بيفتد. آية الله سيستانى: اگر پول را براى نفقات لازم نياز داشته و غير از آن پولى نداشته است.

4) . آية الله زنجانى: اگر احتياج مبرم به پول حج داشته باشد مى‌تواند پس بگيرد و اگر گرفت و مصرف كرد مستطيع نيست؛ و فرقى بين سال اول و بعد نيست..