1) . آية الله اردبيلى: اگر قبلاً بر پدر حج مستقر نبوده و وصيتى هم نكرده باشد، هر يك از آنان كه باقى ورثه رضايت براى استفاده او بدهند، استطاعت طريقى برايش حاصل مى‌شود. آية الله زنجانى: اگر لازم باشد كه با آن فيش براى پدر، حج به‌جا آورند هيچ كدام مستطيع نيستند والاّ هر پسرى كه استطاعت مالى دارد اگر مى‌تواند بايد رضايت ورثه را در استفاده خودش از فيش متوفى جلب كند و اگر نكند حج بر عهده‌اش مستقر مى‌شود. آية الله سبحانى: اگر كسى براى حج ثبت‌نام نمود وقبل از رسيدن ذى الحجه فوت كرد و در همان سال استطاعت مالى پيدا كرده بود، حج بر او مستقر نشده است وفيش ثبت‌نام از تركه ميت به حساب مى‌آيد و اگر ورثه توافق كردند و فيش را به يكى از ورّاث مجاناً و يا به عنوان سهم الارث و يا با فروختن به او واگذار كردند و او ساير شرايط استطاعت به جز استطاعت طريقى را داشت، مستطيع مى‌شود و درغير اين صورت اگر همه ورّاث در شرايط مساوى بودند بايد قرعه بكشند و انجام حج را براى يك نفر از بين خود ميسر كنند و اگر ورثه توافق ننمودند فيش فروخته مى‌شود و بهاى آن بين ورثه تقسيم مى‌شود. آية الله صافى: اگر به عنوان نيابت پدر است بر هيچ يك از آنها رفتن به حج و قبول نيابت واجب نيست مگر آنكه بالخصوص مورد وصيت باشد و اگر منظور اين است كه يكى از آنها مى‌تواند با استفاده از فيش پدر براى خود حج به‌جا آورد، در صورت داشتن ساير شرايط استطاعت، بر هر كدام كه مى‌داند با استفاده از فيش مورد مزاحمت ديگران قرار نمى‌گيرد حج واجب است و اگر همه در اين جهت مساوى باشند بر همه لازم است اقدام كنند و چنانچه يكى از آنها بدون مسامحه ديگران موفّق به استفاده شد حج از ديگران ساقط است ولى با مسامحه، حكم به استقرار حج بر او خالى از وجه نيست. اين در صورتى است كه فيش از تركه ميت محسوب نشود و اگر از تركه محسوب شود در صورتى كه هيچ يك از ورثه از حقّ خود نسبت به آن صرف نظر نكند، بايد به فروش برسد و بهاى آن بين ورثه - كما فرض الله - تقسيم شود و بنابراين، هر يك از ورثه يا غير ورثه بايد اقدام به خريد فيش نمايد، هركس برايش فراهم شد حج بر او واجب است و چنانچه پدر واجب الحج بوده است بايد براى او استيجار نمايند هر چند به فروش فيش باشد. آية الله گلپايگانى: اگر به عنوان نيابت پدر است بر هيچ يك از آنها رفتن به حج و قبول