6) 6- آية الله بهجت: حجّ نايب، صحيح و ذمّه منوب‌عنه برئ مى‌شود. آية الله تبريزى: اگر حج نيابى به‌جا آورد، حجش صحيح است و ذمّه منوب‌عنه برئ مى‌شود ولى در فرضى كه واقعاً بر او حج واجب بوده ولو نسبت به آن جاهل باشد، اجاره باطل است و نايب استحقاق اجرة المثل را دارد مگر بيشتر از اجرة المسمّى باشد و اگر حج استحبابى براى خودش انجام دهد، در صورت علم به استطاعتِ خود و عدم صحت حج استحبابى، حج او باطل است و در غير اين صورت حجش صحيح و مجزى از حجةالاسلام مى‌باشد. آية الله خويى: در صورت تنجّزِ وجوب حج بر نايب اجاره باطل است، مگر اينكه اجاره مطلق باشد كه بتواند اوّل براى خودش حج به‌جا آورد و بعد از آن حج منوب‌عنه را و در فرض بطلان اجاره، اجير مستحق اجرةالمثل است مگر اينكه اجرةالمثل بيشتر از اجرةالمسمّى باشد و اگر مستطيع، حجّ استحبابى براى خودش انجام دهد، با اينكه مى‌داند مستطيع است، گرچه حجش صحيح است ولى مجزى از حجةالاسلام نمى‌باشد. (مستفاد از تعليقه عروه، ج2، ص241 و 375 و مناسك، مسأله 104). آية الله سبحانى: كسى كه خودش مستطيع است جائز نيست در همان سال نيابت بپذيرد و اگر حج نيابى انجام داد باطل است و ذمه منوب‌عنه فارغ نمى‌شود، ولى در صورت جهل به استطاعت ذمه منوب‌عنه فارغ شده و در مورد اجرت با مستأجر مصالحه كند. اية الله سيستانى: كسى كه ذمّه‌اش مشغول به حجّ واجب است و متوجّه است، جايز نيست در همان سال نيابت بپذيرد ولى اگر حجّ نيابى انجام داد صحيح است و ذمّه منوب‌عنه فارغ مى‌شود، امّا اجاره باطل است و مستحقّ اجرت المثل است و قصد حج استحبابى براى خودش اثرى ندارد و حجةالاسلام محسوب مى‌شود مگر قصدش به نحوى باشد كه به قصد قربت خلل ايجاد كند. آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: در صحت آن اشكال است و احتياط ترك نشود، عالم باشد و يا جاهل. (آداب و احكام حج، مسأله 115). آية الله فاضل: حج او صحيح است هر چند معصيت كرده است. آية الله مكارم: حج نيابتى او صحيح است، هرچند گناه كرده است و حج استحبابى او حج وجوبى محسوب مى‌شود..