1) آية الله سبحانى: اگر استطاعت و يا استقرار حج بر او قبل از قبول نيابت بوده و الآن در ميقات متوجه شد، نيابت باطل و بايد براى خود حج به‌جا آورد و چنانچه از فيش منوب‌عنه استفاده كرده با اجازه ورثه براى متوفى حج ميقاتى استنابه كند و به خاطر تفاضل قيمت هريك از حج ميقاتى و فيش مصرف شده با ورثه بر اساس قاعده عدل و انصاف به توافق برسند و يا مصالحه كنند. . آية الله بهجت: اگر بدون توجه محرم شده، احتياطاً در موارد عذر نايب بگيرد تا عمل را صحيحاً به‌جا آورد و خود نيز آن عمل را انجام دهد نيابتش صحيح است هر چند از اوّل نمى‌توانسته نايب شود و امّا قبل از احرام پس با احراز رضايت منوب‌عنه حج ميقاتى براى او بدهد چون اطلاق اجاره قيد مباشرت را بر مى‌دارد (مناسك، س106 و 17). آية الله تبريزى: نيابت معذور در حج واجب اشكال دارد. آية الله خويى: نيابت معذور اشكال دارد. آية الله سبحانى: فقط در موارد جواز استنابه كه در مسأله 1297 آمده است مى‌تواند نائب شود و يا در عذر طارى در بقيه موارد نمى‌تواند استنابه كند و همچنين در اصل حج اگر منوب‌عنه زنده است مى‌تواند استنابه كند و در مورد ميت هم از ورثه بايد استجازه كند مگر اينكه در هر دو مورد از اول به او اذن داده باشند. آية الله سيستانى: اگر عذر بعداً پيش آمده است نايب گرفتن جايز است و همچنين در مواردى كه تفصيل آن در حاشيه مسأله 107 گذشت. آية الله صافى: به حاشيه شرط هفتم از مسأله 107 مراجعه شود. آية الله گلپايگانى: بنابر احتياط.

2) . آية الله اردبيلى وآية الله مكارم: به حاشيه مسأله 107 مراجعه شود. آية الله زنجانى: مگر در عذر طارى بر احرام، به تفصيلى كه در حاشيه مسأله 107 گذشت و بايد پول را...

3) . آيات عظام تبريزى، خويى، زنجانى، سيستانى: اگر منوب‌عنه زنده است نيابت بدون اذن او (آيةالله زنجانى: در حج واجب) مجزى نيست. (مناسك مسأله 66)

4) . آية الله مكارم: مگر اينكه صاحبش راضى گردد..