2822. همانطورى كه در پاسخ به شبهه پيشين گفته شد عزادارى براى حسين بن على(ع) به صورت راهپيمايى و سوگوارى بر آن بزرگوار با اشعارى كه در آنها پيام شهادت حسين به عالميان بيان مىشود، در حقيقت، دعوت مردم به ظلمستيزى و مبارزه با ستمگران و حكام خودفروخته مىباشد، و اين در حقيقت، مظهر يك نوع امر به معروف جمعى است كه كاخهاى عنكبوتى ظالمان را به لرزه درمىآورد.
از اينها گذشته، بازگويى مصائب اهلبيت، آن هم در نخستين قرن تاريخ اسلام كه آن را خيرالقرون مىخوانند، روشن مىسازد كه پس از رحلت پيامبر(ص) چه ستمهايى بر خاندان او رفته است. پردهبردارى از رفتار و جان آن روز و گروهى كه بر آنان لباس قداست پوشانده شده، براى ناآگاهان سنگين است، ازاينرو با اين راهپيمايىها و شعارها مخالفند. در حقيقت شعارهاى روز عاشورا دعوت انسانهاى آزاده است تا انتقام مظلومان را در ليبى و يمن و مصر و تونس و بحرين از ستمگران بستانند. اين عزادارىها در حقيقت، احياى مكتب مستضعفان به پاخاسته بر ضد مستكبران است و نبايد اين مكتب، فراموش شود. نام حسين و شهادت او، همه و همه سبب مىشود كه خون گرم در عروق جوانان به پاخاسته، حركت كند و بر حكومت ظلم و ستم پايان بخشد.