229 كرد: «خدايى كه زنده مى‌كند و مى‌ميراند و او زنده است و نمى‌ميرد، مادرم فاطمه دختر اسد را بيامرز و جايگاه او را وسيع و فراخ گردان، به حق پيامبرت و به حق پيامبرانى كه پيش از من بودند.

پيامبر(ص) از اين طريق، به مقام مادرى احترام گذاشت، كه براى او مادر دوم، پس از مادر اول بود، و از سوى ديگر زنى بود كه در دامن خود، شهسوارى را پرورش داده بود كه دلاورى‌ها و رشادت‌هاى او، لرزه بر اندام دشمن مى‌انداخت. آيا شناخت زندگانى اين زن، با زنى كه مشرك بوده و مشرك از دنيا رفته، يكى است؟ فَمٰا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ .