222 بودند ضبط كرده است. 1 بنابراين، اينكه مىگويند: پس از رحلت پيامبر(ص) كسى با على(ع) بيعت نكرد، نوعى سرپوش نهادن بر تاريخ است.
و اما چرا آن بيعتى كه پس از قتل عثمان با على(ع) كردند پس از رحلت رسول خدا انجام ندادند، واضح و روشن است. پس از رحلت رسول خدا(ص) افق براى حاضران روشن نبود، واقعاً فكر مىكردند كه خلفاى سهگانه راه پيامبر(ص) را ادامه مىدهند و به مدينه فاضله مىرسند، اما انحرافاتى به تدريج در پيكر جامعه اسلامى پديد آمد كه در عصر خليفه سوم، به اوج خود رسيد، از اين جهت، پس از كشته شدن او، درحالىكه جنازه او را در خانهاش رها كرده بودند، به سراغ امام آمدند؛ زيرا مىدانستند كه او پاكترين انسان روى زمين و قوىترين مردان در اجراى عدالت است.
فساد مالى و ادارى در ميان ياران عثمان و بنىاميه، آنچنان مسلمانان واقعى را جريحهدار كرد كه از عثمان دفاع نكردند، و راه را براى ورود مهاجمان مسدود نكردند، ولى در اين مدت 25 سال كه على خانهنشين بود، جز تعليم مردم و راهنمايى خلفا و كارهاى اقتصادى و توليدى و امدادى براى فقيران و مستمندان چيزى انجام نداد. در حقيقت گلى بود كه هيچ نوع خار، در دامن او نبود. طبعاً بايد وضع خاصى كه در اين زمان پديد آمده، در دوران پس از رحلت،