211
شبهه 19 : رابطه منصب امامت با ختم نبوت
آيا اعتقاد به الهى بودن منصب امامت با ختم نبوت در تضادّ است؟
پاسخ
معنى تنصيصى بودن امامت، اين است كه پيامبر گرامى(ص)، به وحى الهى، على(ع) را بر مسند خلافت نصب كرده است و اين حادثه در زمانى روى داده كه هنوز پيامبر درنگذشته و نبوت ختم نشده. رسولخدا(ص) در حال حيات خود از اسامى خلفاى خودش خبر داده است، و لذا هر امامى، وصى خودش را طبق دستور پيامبر، معين مىنمود و خود پيامبر گرامى(ص) آخرين خليفه را بهنام حضرت مهدى(عج) نام برده است.
بنابراين، كجاى تنصيصى بودن مقام امامت با ختم نبوت ناسازگار است.
همانطورى كه پيامبر(ص)، كتاب و سنت را در اختيار امت نهاده، همچنين خلفاى خودش را طبق روايات متضافر نام برده و حتى