207 غيرصحيح است. حضرت زهرا به حكم حديثى كه اكنون يادآور مىشويم، معصوم است. چنانكه مىفرمايد:
إنَّ اللهَ يَرضَى لِرِضى فاطمةَ وَ يَغضِبُ لِغَضبِها. 1
آنجا كه فاطمه راضى شود خدا نيز راضى مىشود و آنجا كه فاطمه خشمگين گردد، خدا نيز خشم مىگيرد.
بنابراين رضا و خشم خدا، درست مطابق با رضا و خشم فاطمه است، از اين جهت بايد رضاى او پيوسته بر محور حلال و خشم او بر محور حرام گردش كند، تا اين مطابقت و هماهنگى درست درآيد.
اگر نعوذبالله فاطمه بر كار خلاف راضى شود، ناچار بايد خدا نيز بر آن راضى گردد، درحالىكه اين كار در حق خدا محال است. زيرا هيچگاه خدا بر چنين امرى راضى نمىشود، چنانكه مىفرمايد:
قُلْ إِنَّ اللّٰهَ لاٰ يَأْمُرُ بِالْفَحْشٰاءِ أَ تَقُولُونَ عَلَى اللّٰهِ مٰا لاٰ تَعْلَمُونَ (اعراف: 28)
بگو خدا به زشتىها فرمان نمىدهد، آيا درباره خدا چيزى مىگوييد كه نمىدانيد؟
از اين بيان نتيجه مىگيريم كه رضاى آن حضرت پيوسته بر امور پسنديده و مطلوب خدا و خشم او بر امور ناپسند و مغضوب خدا تعلق مىگيرد و اين همان معنى عصمت است.
قرآن درباره اهل بيت پيامبر مىفرمايد: