177
غيبت على(ع) در دو سفر
پيامبر گرامى(ص) 27 غزوه و 55 سريّه داشت. و اميرمؤمنان در 26غزوه همراه پيامبر بوده و امّا در جنگ تبوك، به خاطر يك امر مهم شركت نكرد و پيامبر، على را جانشين خويش در مدينه كرد؛ زيرا زمينه براى شورش منافقان فراهم بود و مقصد پيامبر(ص) بسيار دور و در حدود 600 كيلومترى مدينه قرار داشت. پيامبر(ص) براى حفظ جان زنان و مردان مسلمان مدينه كه توانايى شركت در جهاد را نداشتند، به على(ع) دستور داد كه در مدينه بماند و با هشيارى كامل، مراقب حركات منافقان باشد. براى همين، رسول خدا(ص) را در جنگ تبوك، همراهى نكرد. اتفاقاً اميرمؤمنان شايعه شايعهسازان را به سمع پيامبر(ص) رساند كه مىگويند به عنوان بىمهرى مرا همراه نساختهايد. پيامبر(ص) در پاسخ فرمود:
«أما ترضى أن تكون منّي بمنزلة هارون من موسى؟!».
و امّا در سفر حجةالوداع، پيامبر(ص) پيش از آن، على(ع) را براى هدايت و ارشاد و قضاوت مردم يمن، اعزام كرده بود و امتثال امر پيامبر(ص)، بالاتر از حضور در نزد رسول خداست، ولى آغاز ماه ذىحجه، در مكه به پيامبر(ص) پيوست و در بازگشت در جحفه، مدال فضيلت به نام حديث غدير نصيب او گشت.
در پايان، يادآور مىشويم كه بعضى، تهى از دانش و بينش هستند و برگى از تاريخ نخواندهاند و همه حقايق مسلّم را منكر مىشوند و به آخوندهاى شيعه مسايل خلاف واقع نسبت مىدهند. گويى احمد بن حنبل يك آخوند شيعه است كه مىگويد پيامبر(ص) فرمود: «
أنت ولي