155ما از خاندانى هستيم كه خدا دوستى آنها را بر هر مسلمانى واجب ساخته است و به پيامبرش مىفرمايد: بگو من از شما بر اين رسالت پاداشى نمىخواهم، جز اينكه خويشاوندان نزديك مرا دوست بداريد و هركس كار نيكى انجام دهد، آن را برايش افزايش مىدهيم. انجام كار نيك در اينجا به معنى دوستى با ما خانواده است.
3. سيوطى در «الدرّ المنثور» از مجاهد، او هم از ابنعباس نقل مىكند كه وى آيه را چنين تفسير كرده است:
أن تحفظوني في أهل بيتي وتودّوهم بي . 1
منظور اين است كه حق مرا در اهلبيتم حفظ كنيد و آنها را به سبب من دوست داريد.
شگفتآور اينكه مأمور ارشادى مىگويد: اگر مقصود اهلبيت (خويشاوندان نزديك) بود، بايد بگويد: «
إلاّ المودّة في أهل بيتي »، اگر مطلب ايشان درست است، پس بايد خدا در پانزده مورد ديگرى كه اين واژه آمده است، بفرمايد: «
في أهل بيتكم »، چقدر رسوا است منطق اين مأمور ارشادى!!
نكته ديگر اينكه «ال» در الْقُرْبىٰ براى عهد است، و به يك معنى، نائب مناب «ياى متكلم» است؛ يعنى «قرباى» (نزديكان من)، بنابراين، صحابه يمنى و مدنى و يا كسانى كه در دورترين نقاط شبه جزيره مىزيستند، هرگز قرباى پيامبر حساب نمىشوند، هرچند به عنوان يك