145مقصود از تطهير در اين آيه، نه تطهير جسمانى و ظاهرى است و نه تطهير تشريعى؛ زيرا اوّلى كه مؤمن و مشرك را در برمىگيرد و اختصاص به مريم ندارد، دومى نيز از ويژگىهاى مريم نيست، زيرا خدا طهارت معنوى را از همگان خواسته است، طبعاً اين طهارت، يك طهارت خاصى است، به اين معنا وجود يك رشته زمينههاى پيشين و بعدى، سبب شده است كه در مريم گوهرى پديد آيد كه (در عين اختيار) او را در برابر گناهان بيمه سازد و اين همان عصمتى است كه در انبيا هم هست.
با توجه به اين مقدمه، روشن مىشود كه مقصود از تطهير در آيه إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً (احزاب:33)
همان تطهيرى است كه درباره مريم نيز بيان شد، يعنى خدا خواسته است كه خاندان رسالت از هر نوع آلودگى پاك باشند و اين خواستن، به معناى تشريعى و قانونى نيست كه همگان را در برمىگيرد، بلكه خواست تكوينى است كه درباره آن مىگويد:
إِنَّمٰا أَمْرُهُ إِذٰا أَرٰادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ (يس: 82)
فرمان او جز اين نيست كه اگر وجود چيزى را بخواهد، با فرمان باش محقق مىشود.
با اين بيان، روشن مىشود كه اين نوع تطهير تكوينى كه همان مصونيت از گناه و خلاف است، تاج فضيلت است كه بر سر خاندان رسالت گذارده شده و ديگران در اين مفخره با آنان