137اين حديث، مرجعيت علمى اهل بيت را، دوش به دوش قرآن كريم، به روشنى ثابت مىكند، و بر مسلمانان لازم مىدارد كه در امور دينى، همزمان به كتاب خدا و رهنمود اهل بيت تمسك بجويند. ولى جاى بسى تأسف است كه برخى از كسان همۀ درها را مىزنند، جز در خانۀ اهل بيت را! حديث ثَقَلين، كه شيعه و سنّى در نقل آن اتفاق دارند، مىتواند همۀ مسلمانان جهان را به صورت امتى واحد گرد آورد، زيرا اگر در موضوع تعيين خليفه و زمامدار سياسى امت پس از پيامبر، فريقين با هم اختلاف داشته و در برداشت تاريخى از مسئله، منقسم به دو گروه باشند، مرجعيت علمى هيچ دليلى براى تفرقه نداشته و بايستى -بر طبق حديث متفقٌ عليه ثقلين - با هم يكدست و يك صدا باشند.
اصولاً در عصر خلافت خلفا نيز مرجعيت علمى، عملاً از آنِ على(ع) بود و اختلافات در امور دينى به وسيلۀ على(ع) برطرف مىشد. در حقيقت، از روزى كه اهل بيت پيامبر(ص) از ساحت مرجعيت كنار گذاشته شدند، فرقهگرايى نيز آغاز شد و فرقههاى متعدد كلامى يكى پس از ديگرى پديد آمدند.