490ذى‌حجّه، روز تمرين جانبازى امت اسلام در راه دفاع از حريم قرآن و تجسّم دادن به روح مبارزه با ايادى ابليس و مبارزه با دنياى كفر و نفاق و استعمار، به جهانيان معرفى مى‌شود». 1
11. هم مسجد و هم مسلخ
«دين مقدس اسلام، كه دين حق و آيين حيات است، بايد تابعين و پيروان خود را، به تمام جهازات حياتى مجهز كند؛ هم براى آنان مسجد بسازد و هم مسلخ؛ هم سجده‌گاه داشته باشند و هم كشتارگاه؛ هم قلم به دست آنان بدهد و هم شمشير، تا آن مسلخ و كشتارگاه، ضامن بقاى مسجد و معبدشان باشد، و آن شمشير، از حريم قلم، دفاع كند و آزادى و حريت آن را در امان نگه دارد. آرى كعبه و مسلخ هر دو، ضامن بقاى عزت و استقلال مسلمان‌ها و برپادارنده كاخ سعادت انسان‌هاست. يكى مظهر حبّ و ديگرى نماينده خشم. در عين حال كه دست در دست هم، با كمال عطوفت و رحمت، دور يك مركز مى‌چرخند و از هم جدا نمى‌شوند، همين‌كه در برابر كفّار و دشمنان سعادت انسان ايستادند، در نهايت درجه سخت‌دلى و شدّت بر آنها مى‌تازند و كوچك‌ترين مهر و رأفتى درباره آنها روا نمى‌دارند. همين، نشان‌دهنده زنده بودن يك دين و حيات ملتى است كه مى‌خواهد تا قيامت باقى بماند؛ وگرنه روشن است كه ملت بدون مسلخ و شمشير، در اندك مدتى، طعمه ديگران مى‌شود و از بين مى‌رود و نام و نشانى از مسجد و محراب و منبر، قلم و كتاب و... باقى نمى‌ماند. ازاين‌رو دين حنيف اسلام هم مسجدالحرام دارد و هم قربانگاه منا، هم محراب عبادت دارد و هم ميدان شهادت». 2