284
23. شكرانه طواف
طواف، بدون توفيق خداوند ميسر نيست. حاجى به سبب موهبت بزرگ طواف، بايد از صميم دل خدا را شكر كند، و لب به ستايش او بگشايد.
«احمد مسكين»، در برابر اين رحمت بزرگ، خدايش را اينگونه مىستايد:
بحمدالله كه از فضل خداداد
به طوف كعبه گشتم خرّم و شاد
دو چشمم گشت روشن از جمالش
به كام دل رسيدم از وصالش
چه محنتها كه در راهش كشيدم
چه زهر غم كه از بهرش چشيدم
مرا چون آمد آن پيكر در آغوش
ز شادى كردم از غمها فراموش
خداوندا چهسان شكرت گزارم
كدامين نعمتت را برشمارم
حريم كعبه كردى منزل من
برآوردى مرادات دل من
بدادى در حرم عيش و حضورم
فزودى دم به دم اندر سرورم
طمع دارم كه از روى عنايت
ز بنده وانگيرى اين هدايت
بدارى دايمم ثابت بر اين حال
فزونسازى از آنم عزّ و اقبال
نرانى از درِ لطف و كرامت
بدارى در كرامت تا قيامت
كريمانى كه در ملك جهانند
ز درگاه كرم كس را نرانند
تو از لطفم بدين درگاه خواندى
ز راه مكرمت اينجا رساندى 1