89-آيت الله خويى:مىتواند به ملحون اكتفا كند گرچه احوط جمع بين ترجمه و استنابه نيز هست.
-آيت الله زنجانى:بايد براى گفتن تلبيه نايب بگيرد و بنابر احتياط مستحب خود نيز به كاملترين شكلى كه مىتواند ولو با تلقين تلبيه بگويد.
-آيت الله سيستانى:كافى است به نحوى كه مىتواند بگويد،اگر عرفا صدق تلبيه كند و اگر صدق نكند به احتياط واجب هم مرادف عربى و هم ترجمۀ آن را بگويد و نيز نايب بگيرد.
-آيت الله صافى:هر طورى كه مىتواند بخواند و ترجمهاش را به فارسى يا زبان ديگر بگويد و نايب هم بگيرد رجاء كه از طرف او به طور صحيح بخواند.
-آيت الله فاضل:ظاهرا همين مقدار(كه مىتواند)كافى است و احتياط مستحب آن است كه ترجمه را بگويد و نايب نيز بگويد.
-آيت الله نورى:نايب گرفتن لازم نيست.
-آيت الله وحيد:بايد آنها را طورى تلفظ كند كه به آن تلبيه گفته شود اگرچه تلفظ آنها صحيح نباشد و احتياط مستحب،ترجمه نيز و نيابت است.
فراموش كردن تلبيه در احرامعمره تمتع
*قبل از عمل بايد برگردد و بعد ازگذشت وقت،صحت عمل بعيد نيست.(امام خمينى و آيات عظام:بهجت،تبريزى،خامنهاى،خويى،سبحانى،صافى،مكارم و نورى.اردبيلى:بنابر احتياط واجب...)
-(بعد از گذشت وقت)اگر در عمره باشد صحت عمل مورد اشكال است.آيات عظام:زنجانى،سيستانى و فاضل.
*263.اگر كسى تلبيه را به خاطر فراموشى يا ندانستن حكم نگويد،