50مستقر شده است و اكنون قدرت بدنى بر انجام حج ندارد،با يأس از بهبودى بايد نايب بگيرد.
-آيت الله خامنهاى:الف)مستطيع نيست.ب)استنابه واجب نيست.
-آيت الله سبحانى:بر مريض در صورت يأس از خوب شدن،واجب است نائب بگيرد و وجوب آن فورى است و اگر پس از انجام حج توسط نائب،حال منوبعنه خوب شد،حج نيابتى كفايت مىكند و نياز به اعاده حج ندارد.(كتاب الحج،ج 1،ص 237-349).
-آيت الله سيستانى:چنانچه از نظر بدنى مستطيع نباشد و از حصول استطاعت تا آخر عمر مأيوس باشد،يا راهى براى رفتن به حج تا آخر عمر نداشته باشد،بايد نايب بگيرد.
-آيت الله صافى:احتياط واجب،در صورت بقاى استطاعت مالى،در حال حيات خود نايب بگيرد...و اگر استطاعت مالى او باقى نيست،و حج بر او مستقر نشده،حج بر او واجب نيست.
-آيت الله فاضل:الف)چنانچه قبلا حج بر او مستقر نبوده،در فرض مزبور مستطيع نمىباشد و حج بر او واجب نيست.ب)كسى كه قبلا حج بر او مستقر شده و فعلا توانايى انجام آن را ندارد،نمىتواند نايب بگيرد؛مگر اينكه مأيوس از رفع عذر باشد.
-آيت الله مكارم:چنانچه استطاعت او تنها از طريق ثبتنام حاصل شده است و اكنون كه نوبت او رسيده،از نظر جسمى توان ندارد،مستطيع نمىباشد؛ولى اگر از طريق آزاد هم مىتوانسته به حج برود و نرفته،مستطيع است و بايد نايب بگيرد.
-آيت الله نورى:الف)اگر در سالهاى سابق،حج بر او مستقر نبوده،مستطيع نيست.ب)نيابت لازم نيست.