159آيةاللّٰه خويى رحمه الله و آيةاللّٰه تبريزى: و اگر سهل‌انگارى كرد تا وقت تنگ شد بنابر احتياط واجب به هر نحو كه مى‌تواند نماز را بجا آورد و آن را به جماعت بخواند و نايب نيز بگيرد. (م 791).
آيةاللّٰه زنجانى: بايد طواف را تا آخر وقت تأخير بيندازد و قرائت نمازش را تصحيح كند و اگر تأخير نيندازد و با قرائت غلط نماز بخواند، نماز او باطل است. و كسى كه تا آخر وقت قرائتش را تصحيح نكرد در آخر وقت طواف مى‌كند و به هر شكل كه بهتر مى‌تواند ولو با تلقين ديگرى نماز مى‌خواند. اما كسى كه نمى‌تواند تا آخر وقت هيچ مقدار از قرائتش را تصحيح كند لازم نيست طوافش را به تأخير بيندازد. (ص 134، م 524 و 526).
آيةاللّٰه بهجت: و اگر ممكن باشد نماز را در مقام به جماعت بخواند و در صورت عدم امكان با جماعت، عمل به وظيفۀ يوميه كافى است. (م 789).
آيةاللّٰه سيستانى: اگر مقدار زيادى از قرائت حمد را بتواند صحيح بخواند، پس خواندن نماز با اين كيفيت كفايت مى‌كند، و اگر نتواند احتياط اين است كه همان مقدار و هم مقدار ديگرى از آيات قرآن را به نحو صحيح كه مى‌تواند ادا كند، بخواند واِلّا تسبيح بگويد.(همان).
آيةاللّٰه خامنه‌اى: مشروعيت جماعت در نماز طواف ثابت نيست پس به هر نحو مى‌تواند خودش بخواند و احتياطاً نائب هم بگيرد. (همان).