82مقدارى درباره آيه تبليغ و آيه ولايت بحث شد و ضرورت وجود امام نيز از ديدگاه قرآن براى هر صاحب انصافى روشن و معلوم شد. در واقع، قرآن پيروان خود را به دنبال انسان كاملى كه داراى ولايت مطلقه و جوابگوى امور دينى و دنيوى همگان باشد، فرستاده است. به دنبال مسئله امامت در قرآن به چند دسته آيات اشاره شد كه حاكى از برقرارى حكومت عدل در جهان و نابود شدن فساد و شرك مىكرد كه هر يك اشارۀ به حكومت عدل مهدى(عج) بوده و بر قرارى پرچم اسلام با حاكميت أهلبيت(عليهم السلام) بود سپس بحث را از ديدگاه روايات بررسى كرديم. روايات در اين زمينه از جهات مختلف وارد شده است:
- على(ع) اعلم امت است؛
- خلفاى من دوازده نفرند؛
- نام نخستين و آخرين آنها؛
- نه نفر از فرزندان امام حسين(ع)؛
- مهدى فرزند چندم امام صادق، امام كاظم و امام رضا(عليهم السلام) است؛
- پنجاه حديث كه نام همه دوازده نفر را برده است و نيز به حديث جابر در موقع نزول آيه أَطِيعُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ اشاره كرديم.
سپس پنج مطلب مهم از اين روايات استفاده شد. آنگاه به نقل روايات متواتر درباره حضرت مهدى(عج)، در ابعاد مختلف پرداختيم. رواياتى كه تواتر آن حتى از ديدگاه بعضى علماى اهلسنت قطعى و بهحدى است كه مىگويند روايات مذكور بيش از ششهزار حديث است. در ضمن به دو شاهد تاريخى اشاره شد: يكى گفتار شعرا درباره حضرت مهدى و ديگرى سوء استفاده فرصتطلبان از نام مهدى. در واقع اين دو مطلب بهترين شاهد است كه نام مهدى و اعتقاد به آن، از زمان رسولخدا همواره بين مسلمانان بوده است.
گذشته از روايات مذكور، از روايت ثقلين استفاده مىشود كه همواره عترت پيامبر