45پيامبراكرم(ص) كه اشرف رسولان و سرور كائنات است و خود اهلسنت به آن اعتراف دارند، مقام خليفة اللهى و وساطت بين خالق و مخلوق را قائل نشده، و هيچ دليلى هم براى اين سخن خود نياورده است. شايد به منظور دورىكردن از اعتقاد شيعه چنين گفته است. ولى بر اثر غفلت، صدر و ذيل كلامش متناقض درآمده است. مهم اين است كه اعتقادات محكم شيعه اثناعشرى، حتى اعتقاد به لزوم وجود حجت خدا در هر زمانى، از قلم بزرگان اهلسنت نيز صادر شده است.
خوشتر آن باشد كه سرّ دلبران
گفته آيد در حديث ديگران
يك دليل روشن ديگر
عقل حكم مىكند كه اگر فردى با زحمات بسيار خويش در طول ساليان دراز، روش جديدى را براى جامعه بشرى ابداع كرد، بايد براى بقا و استمرار آن نيز چارهانديشى كند. هرگز عقل سليم نمىپذيرد كه شخصى با زحمات بسيار، بنايى را بسازد، ولى براى حفظ آن از خطرات آينده هيچ نوع پيشگيرى به عمل نياورد و مسئولى را براى حفظ آن معرفى نكند. 1
پيامبر اكرم(ص) بزرگترين شخصيت بشر است كه با آوردن شريعت خود، تحولى عظيم در اجتماع بشرى ايجاد كرد و تمدنى نو را پىريزى نمود. ايشان شريعتى حياتبخش و جاودانه به بشر عرضه كرد و با صراحت، خود را آخرين پيامبران معرفى نمود و احكام شريعت خود را از اصول و فروع و حلال و حرام تا قيامت پايدار و نامتغير دانست. بنابراين هرگز معقول نيست كه ايشان شريعتى ابدى را پايهگذارى كند،