344؛ قائم آلمحمد(عليهم السلام) ظهور نمىكند مگر وقتىكه از هر ده نفر، نُه نفرشان هلاك شوند». بنابراين آيا مردم در چنين وضعى، حكومت عادلانه و قوانين حياتبخش امام عصر را نخواهند پذيرفت؟
ما در زمان خودمان شاهد بوديم كه ملت ايران با وجود اختلافات بين اقوام و احزاب، براى نجاتيافتن از حكومت طاغوت و ستمگر پهلوى، چگونه با آغوش باز از امام خمينى(قدس سره) استقبال كردند و شعار «مرگ بر شاه» سردادند.
ثالثاً: ما پيروان قرآن و مكتبِ اهلبيت(عليهم السلام) معتقديم كه تا حجت و دليل روشن براى مردم از جانب خداوند اقامه نشود و راه حق از باطل معلوم نگردد، هرگز مؤاخذه وعقوبت نخواهند شد؛ چنانكه قرآن كريم مىفرمايد: قُلْ فَلِلّٰهِ الْحُجَّةُ الْبٰالِغَةُ ؛ «بگو: دليل رسا براى خداست». (انعام:149)؛ يعنى دليلى از جانب خداوند براى مردم اقامه مىشود كه جاى هيچگونه بهانهاى باقى نمىگذارد.
همين مضمون در آيه ديگر اينگونه آمده است: وَ مٰا كُنّٰا مُعَذِّبِينَ حَتّٰى نَبْعَثَ رَسُولاً ؛ «ما هرگز [قومى را] مجازات نخواهيم كرد، مگر آنكه پيامبرى مبعوث كنيم [تا وظايفشان را بيان كند]. (اسراء:15)
بنابراين همانگونه كه پيامبر(ص) با ادله و معجزات خود، حجت را بر همگان تمام كرد، بهيقين وجود مقدس بقيةالله چنين خواهد كرد و با پيروى از پيامبر، حجت را بر همگان تمام خواهد كرد و هرگز كسى بىدليل كشته نخواهد شد. بهويژه مسيحيان عالم كه جمعيت انبوهى از افراد روى زمين را تشكيل مىدهند، وقتى ملاحظه كنند كه حضرت مسيح از آسمان فرو آمده است و در قيام و نهضت جهانى، حضرت مهدى را يارى مىكند، ديگر چه عذرى مىتوانند بياورند؟
اما به هر حال در هر جامعهاى، افراد لجوج و خودكامهاى وجود دارند كه زير بار حق و حقيقت نمىروند و چنانچه اين افراد از موقعيت اجتماعى هم برخوردار باشند،