312براى اطمينان اصحاب خود از حضرت دلايل امامت و مواريث انبيا را مىخواهد. حضرت نيز آنها را ارائه مىكند و پيروان سيد كه تا صدهزار نفر نيز نقل شده است، به حضرت ايمان مىآورند. فقط گروه اندكى كه حدود چهارهزار نفرند، ايمان نمىآورند. حضرت به آنها سه روز مهلت مىدهد و آنها را موعظه و ارشاد مىكند تا حجت بر آنها تمام شود. ولى متأسفانه آنها يا از روى لجاج يا همانند خوارج نهروان از روى جهل و خودخواهى ايمان نمىآورند كه بهدستور حضرت به هلاكت مىرسند. 1
نداى آسمانى
يكى ديگر از علائم حتمى موجود در روايات، برخاستن صدايى است از آسمان كه شرق وغرب عالم آنرا مىشنوند. البته طبق روايات دو صدا از آسمان به گوش مىرسد: يكى قبل از ظهور حضرت در شب بيست و سوم ماه رمضان، جبرئيل ندا مىكند: «
الحَقُّ مَعَ عَلِي وَشِيعَتِه » و در وسط روز شيطان صدا مىزند: «
الحَقُ مَعَ عُثْمان وَشِيعَتِهِ »؛ ديگرى ندايى است كه مقارن ظهور در جهان طنين مىافكند. امام صادق(ع) فرمود:
حضرت قائم در مكه داخل مىشود و كنار كعبه قرار مىگيرد و چون آفتاب بلند شود از جانب خورشيد ندايى برمىخيزد كه اهل زمين و آسمان مىشنوند، مىگويد: «اين مهدى آلمحمد است واو را با نام و كنيه جدش، پيامبر، ياد مىكند و پدران او را تا علىبن ابىطالب نام مىبرد وسپس توصيه مىكند كه با او بيعت كنيد و با او مخالفت نكنيد كه گمراه خواهيد شد».
در نزديكى غروب نيز شيطان فرياد مىزند: «پروردگار شما در وادى يابس وارد شده، و او عثمانبنعنبسه، از فرزندان يزيدبنمعاوية بن ابى سفيان است [سفيانى]. با او بيعت كنيد تا هدايت شويد». 2