294
تو ظلّ خداى فرد يكتايى
بشارت روند تاريخ
افزون بر آيات و روايات كه از برقرارى حكومتى عادلانه خبر مىدهد، قانون هدايت عمومى و روند تاريخ نيز انسانها را به چنين مدينه فاضلهاى بشارت مىدهد كه قافله بشرى خواه ناخواه بهسوى اجتماعى سعادتمند گام برمىدارد.
در واقع هر غريزه و خواستى را كه خداوند متعال در بشر قرار داده است، حكيمانه و داراى فايده است. البته اين مطلوب و خواسته انسان يا در جهان، موجود است يا در آينده به وجود مىآيد. 2 اگر انسان در خود احساس گرسنگى و تشنگى مىكند، غذا و آب در خارج موجود است و اگر در خود احساس نياز به پژوهش و كشف مجهولات مىكند، راه عالمشدن موجود است و انسان مىتواند به مطلوب خود برسد.
با توجه به اين مقدمه، مىنگريم كه هر انسانى براساس فطرت خود احساس مىكند كه از بدى و ظلم متنفر است و بهخوبى و عدالت گرايش دارد؛ اگرچه از زمان وقوع اين ظلم يا عدالتخواهى، قرنها گذشته باشد و هيچ ربطى به زمان وعصر حاضر نداشته باشد. پس وجود چنين خواسته و طلبى در نهاد انسان، بهترين دليل براى تحقق آن است؛ يعنى روزى خواهد آمد كه جامعه بشرى پر از عدل مىشود و همگان با صفا و صميميت كنار يكديگر زندگى مىكنند.
علامه طباطبايى(رحمهم الله) دراينباره مىفرمايد:
بشر از روزى كه در بسيط زمين سكنا ورزيده، پيوسته در آرزوى يك زندگى اجتماعى مقرون به سعادت [به تمام معنا] مىباشد و به اميد رسيدن چنين روزى قدم برمىدارد و اگر اين خواسته تحقق خارجى نداشت، هرگز چنين آرزو و اميدى در نهاد وى نقش