281ايشان حتى براى به دست آوردن خلافت اسلامى حاضر نشد در شورايى كه «عمر» براى بعد از مرگ خود طراحى كرد، كلمهاى را برخلاف عقيده خود اظهار كند و حاضر نشد براى به دست آوردن سلطنت و حكومت حتى بر مورى ظلم كند. 1
در واقع نام على(ع) همراه واژه عدالت است؛ آنچنانكه دانشمند مسيحى با شناخت شخصيت والا و الهى على(ع)، شيفته او مىشود و با افتخار براى معرفى او به جهان، كتابى با نام «
صوت العدالة الانسانيه » تأليف مىكند. همچنين فرد ديگرى در بيان عظمت على(ع) مىگويد:
ماتَ علىُّبنُ ابىطالب لِشِدَّةِ عدالته ماتَ وَالصَّلاةُ بَيْنَ شَفَتَيْهِ ماتَ وَفى قَلْبِهِ الشَّوقُ إلى رَبِّهِ.
على بن ابيطالب به جهت شدت عدالت از دنيا رفت در حالى كه مشغول نماز بود و قلبش آكنده از شوق الهى بود.
بنابراين مىتوان گفت تمام انبيا و اولياى الهى در آرزوى تحقق حكومتى عادلانه بودهاند. گرچه متأسفانه بسيارى از آنها در مسير برقرارى چنين حكومتى از دنيا رفتند يا كشته شدند. پس اگر ما انبيا و ائمه(عليهم السلام) را مناديان و عاشقان عدالت و شهيدان راه برقرارى عدل بدانيم، هرگز گزافهگويى نكردهايم.
البته ناگفته نماند كه انبياى عظام با زحمات طاقتفرساى خود هريك به سهم خود مردم را بيدار كردند و از ظلم و طاغوت متنفر ساختند و زمينه را براى برقرارى حكومت عادلانه آماده كردند و اگر هم به طور كامل به عدالت اجتماعى دست نيافتند و به آن حكومت ايدهآل نرسيدند، دستكم توانستند عدهاى را به ايمان دعوت كنند و آنان را با عدالت آشنا سازند؛ زيرا شيوه انبيا اين نيست كه اگر حكومت براى آنان نباشد، با مردم كارى نداشته باشند. بلكه انبيا همچون طبيبانى دلسوزند كه اگر يك