280
نگاهى به حكومت كوتاه على(ع)
بهترين حكومتى كه مورد علاقه انبيا و ائمه اطهار(عليهم السلام) بوده است، همان حكومت كوتاه علىبن ابىطالب(ع) است 1 كه در اين مدت كوتاه با وجود شعلهورشدن آتش در جنگهاى جمل، صفين و نهروان، عدالت على(ع) در اداره حكومت برقرار بود. حتى عدالت در ميدان جنگ و در برخورد با دشمن نيز كاملاً رعايت مىشد؛ براى نمونه حضرت در صفين بعد از بازپسگرفتن شريعه، استفاده از آب را براى لشكر معاويه آزاد كرد؛ درحالىكه معاويه استفاده از آب را براى لشكريان على(ع) ممنوع كرده بود.
ايشان در زمان حكومتش سيره پيغمبر اكرم(ص) را كه مدتها فراموش شده بود احيا، و مساوات و عدالت اجتماعى را اجرا كرد. تمامى امتيازات را از بين برد و حكمرانان وفرمانروايان بىبندوبار را عزل كرد. اموالى را كه از بيتالمال بهغارت رفته بود يا املاك ومستغلاتى را كه خليفه بخشيده بود، پس گرفت و متخلفان از مقررات دينى را مجازات كرد. با تمام شجاعتى كه داشت، بىاندازه مهربان بود. در جنگها زنان، كودكان و ناتوانان را نمىكشت و اسير نمىگرفت و فراريان را تعقيب نمىكرد. هرگز علاقه به ريختن خون نداشت. بلكه عاشق هدايت و رستگارى مردم بود. هنگام عصر به دشمن حمله مىكرد كه زخمىها خود را بهكنار كشند و اگر كسى مىخواهد از ميدان فرار كند، از تاريكى شب استفاده كند و با فرارسيدن شب افراد كمترى كشته شوند.
به عناوين و القاب بىاعتنا بود. هنگامى كه حضرت بهسمت اهل شام براى جهاد مىرفت، به شهر «انبار» نزديك شد. مردم براى احترام به حضرت از مركبهاى خود پياده شدند و مقابل ايشان با شتاب حركت كردند. حضرت فرمود: «اين چه كارى است كه انجام مىدهيد؟» گفتند: «ما اميران خود را اينگونه تعظيم و تجليل مىكنيم». حضرت فرمود: «اميران شما از اين عمل سودى نمىبرند و شما هم خود را به زحمت مىافكنيد».