218
حديث روضه نگويم گل بهشت نبويم
خلاصه گفتار هشتم
آينده بشر از ديدگاه قرآن و روايات، در دست صالحان قرار مىگيرد و همه در امنيت، زير سايه دين زندگى مىكنند. اسلام پيروان خود را به انتظار براى فرارسيدن آن روز فرخنده دعوت مىكند. در روايت مورد اتفاق و قبول همگان آمده است كه اگر از دنيا يك روز هم باقى مانده باشد، حكومت عدل برقرار خواهد شد. همچنين در روايات، انتظارِ چنين روزى بهترين عمل معرفى شده است.
همه مردم با انتظار زندگى مىكنند و ارزش انسان بستگى دارد به اهميت آنچه به انتظارش است. پيروان مكتب اهلبيت(عليهم السلام) در انتظار مصلحى جهانىاند. بنابراين بايد در هر شرايطى تلاش كنند. روايات انتظار فرج، منتظر واقعى را همانند مجاهدى مىداند كه براى خداوند در خون خود غوطهور شده است. امام صادق(ع) فرمودهاند كه منتظران بايد آماده براى رزم در محضر امام عصر(عج) باشند اگرچه به آماده كردن يك تير براى پرتاب به سوى دشمن باشد. بنابر حديث ابوالجارود كه از امام باقر(ع) نقل شد، انتظار فرج از مسائل اعتقادى مهم است كه بايد هر مؤمنى به آن معتقد شود. نتيجه مهم انتظار اين است كه افراد را اميدوار مىكند؛ همانگونه كه از تعاليم حياتبخش اسلام، اميدبخشيدن به افراد است. پيامبر و فرزندان پاك او حتى در اوضاع سخت و مأيوسكننده، با اميد و نشاط صحبت كردهاند كه در اينباره به شيوه تربيتى رسولخدا(ص) و سخنان حضرت زينب(عليها السلام) در مجلس يزيد اشاره شد.
در پايان به روايت حضرت على(ع) اشاره شد كه فرمود: «در انتظار فرج باشيد و از رحمت الهى مأيوس نشويد».
در نهايت به دو مطلب اشاره شد: 1- سفارش اهلبيت(عليهم السلام) به پيروانشان نسبت به مسئله انتظار و عدم غلبه يأس و نااميدى بر آنها. 2- تمجيد و تكريم از منتظران.