217خوشا به حال كسانى كه زمان قائم اهلبيتِ من را درك مىكنند و قبل از قيامش، پيرو او و ائمه(عليهم السلام) هستند و از دشمنان ايشان بيزارى مىجويند و اينان دوستان من و گرامىترين امت مناند. 1
همچنين پيامبر به اصحاب خود خطاب مىكند و مىفرمايد: «
يا لَيتَني قَد لَقِيتُ إخواني »؛ «اى كاش من برادرانم را ملاقات مىكردم». حضرت اين جمله را چند بار تكرار كردند. بعضى از صحابه عرض كردند: «مگر ما برادران شما نيستيم؟» حضرت فرمود: «شما اصحاب من هستيد. اما برادران من كسانىاند كه آينده خواهند آمد و به من ايمان مىآورند، محبت مىورزند و به يارى من برمىخيزند و حال آنكه من را نديدهاند». 2
جابر انصارى از پيامبر(ص) نقل مىكند كه حضرت فرمود: «حجت الهى از چشمها پنهان مىشود تا خداوند اذن ظهور دهد و روى زمين را پر از عدل و داد مىكند بعد از آنكه از ظلم و جور پر شده است. سپس فرمود:
طُوبَى لِلصَّابرينَ فِي غَيبَتهِ طُوبَى لِلْمُقيمينَ عَلَى مَحَجَّتِهم اوُلئك وَصَفَهُم اللهُ فِي كتابه فقال:
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ
،و قال:
أُولٰئِكَ حِزْبُ اللّٰهِ أَلاٰ إِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ . 3
خوشا به حال كسانى كه در حال غيبت شكيبايى كردند و به دنبال امامان معصوم خود بودند. اينها همان كسانىاند كه خداوند در قرآن توصيف كرده و فرموده است: آنان ايمان به غيب خواهند داشت و نيز مىفرمايد: آنان «حزبالله»اند. بدانيد حزبالله پيروزان و رستگاراناند.
در آن نفس كه بميرم در آرزوى تو باشم