1999. «شيخ محمدبنابراهيم جوينى»، شافعى مذهب بوده است. او در كتاب «فرائدالسمطين» روايت «دعبل خزاعى» را از حضرت علىبنموسى الرضا(ع) نقل مىكند. سپس نقل مىكند كه امام رضا(ع) فرمود:
امام بعد از من، فرزندم جواد تقى است و بعد فرزندش على الهادى النقى است و بعد فرزندش حسن عسكرى و بعد فرزندش
«حُجة المَهدي المُنتظر في غَيبَتِهِ المُطاعُ في ظُهورِهِ» ؛ «حجت حق مهدى است كه بايد در زمان غيبت او، به انتظارش بود و در زمان ظهورش، از او فرمانبردارى كرد».
10. «بهلول بهجت افندى»، قاضى، محقق و صاحب كتاب «المحاكمة فى تاريخ آلمحمد» كه به زبان تركى نوشته، و به فارسى ترجمه شده است. در اين كتاب بعد از امامت اثناعشر و بيان فضايل آنان مىنويسد:
دوازدهمينامام در پانزدهم شعبان سال255 متولد گرديد و اسم مادرش نرجس است و او داراى دو غيبت مىباشد: غيبت صغرا و غيبت كبرا. او زنده است تا خداوند به او اذن بدهد و ظاهر گردد و زمين را پر از عدل و داد كند، و ظهور ايشان مطلبى است كه تمامى مسلمانان بر آن اتفاق دارند و احتياجى به آوردن دليل نيست.
11. «شيخ جلالالدين سيوطى» در كتاب «احياء الميّت بفضائل اهلالبيت» مىنويسد: «يكى از ذرارى امام حسين، مهدى است كه در آخرالزمان مبعوث خواهد شد». سپس مىنويسد كه امام اول، على بن ابى طالب(ع) است. آنگاه نام يك يك ائمه(عليهم السلام) را مىبرد تا مىرسد به امام يازدهم حضرت عسكرى، سپس مىگويد:
امام دوازدهم، فرزند عسكرى، «محمد القائم المهدى» است و درباره امام دوازدهم از پيامبر(ص) و على(ع) و نيز از بقيه پدران ايشان كه همه از بزرگان بودهاند، روايات داريم، و امام دوازدهم هم صاحب شمشير است و او قائم منتظر است.
12. «شيخ احمد جامى» در اشعار خود مىگويد:
من ز مهر حيدرم هر لحظه اندر دل صفا