149

اهتمام به مسئله غيبت در ميان اصحاب و علماى شيعه

مسئله غيبت حضرت مهدى(عج) از مباحث مهم مهدويت است كه هر يك از ائمه معصوم به آن اشاره كرده‌اند. زراره مى‌گويد امام صادق(ع) فرمود:

«إنَّ للقائم غيبةً قَبلَ أن يَقَومَ...»؛ ¹«براى حضرت قائم غيبتى خواهد بود پيش از آنكه قيام كند...». در برخى روايات، حتى به چگونگى غيبت كه ابتدا كوتاه‌مدت، و سپس درازمدت خواهد بود، اشاره شده است؛ همان‌گونه كه امام صادق(ع) فرمود:

«لِلْقائِمِ غَيْبَتانِ احَدهُما قَصيرةٌ وَالاُخْرى طَويلَةٌ...». ²

تا آنجا مسئله غيبت مورد توجه خاص و عام بوده است كه گروهى از راويان و اصحاب ائمه(عليهم السلام) كه معمولاً احاديث را جمع‌آورى مى‌كردند، هرگاه روايات مربوط به حضرت مهدى(عج) را در رساله‌اى نقل مى‌كردند، نام آن رساله را «كتاب الغيبة» مى‌گذاردند كه به برخى از آنها در اينجا اشاره مى‌شود:

- كتاب غيبت، تأليف ابوالحسن طاطارى از اصحاب امام كاظم(ع)؛

- كتاب غيبت، تأليف ابوالفضل ناشرى معاصر با امام جواد(ع)؛

- كتاب غيبت، تأليف حسن بن على بن ابى‌حمزه بطائنى همزمان با امام رضا(ع)؛

- كتاب غيبت، تأليف ابراهيم بن صالح انماطى؛

- كتاب غيبت، تأليف على‌بن‌حسن فضال از اصحاب امام هادى و عسكرى(عليهما السلام)؛

- كتاب غيبت، تأليف اعرج كوفى. ³