141
اى روى تو قبله حاجاتم
خلاصه بحث
به مناسبت بحث بروز كرامات امام زمان(عج) و معمولبودن توسل به ايشان بين اهل ايمان، خوب است كه بحث توسل از نگاه قرآن، روايات و عقل بررسى شود.
در ابتدا گفتيم كه اگر خداوند، قدرت و امكاناتى را در اختيار افرادى قرار مىدهد و سپس مردم را براى رفع گرفتارى به آنها ارجاع مىدهد، منافاتى با توحيد ندارد؛ همانگونه كه در گياهان، خواصى را قرار داده است و بيماران را به آن ارجاع مىدهد.
سپس براى اثبات اين مطلب از ديدگاه قرآن و روايات، به دو آيه اشاره شد:
1. عيسىبنمريم(عليهما السلام) مىگويد: «من به اذن الهى بيمارى پيسى و كورى را شفا مىدهم و مردگان را زنده مىكنم».
2. واقعه آوردن تخت بلقيس بهوسيله آصف، آن هم به يك چشم بههم زدن.
در روايات نيز به دو نكته اشاره شد: يكى آنكه براساس روايات، اسم اعظم الهى 73جزء دارد و 72جزء آن نزد ائمه(عليهم السلام) است و حال آنكه نزد آصف يك جزء از آن بود كه توانست آنگونه قدرتنمايى كند. ديگر آنكه مقايسهاى بين آيه قٰالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتٰابِ با آيه مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتٰابِ انجام شد و به روايت ابوسعيد خدرى از رسولخدا(ص) نيز در اين زمينه اشاره شد.
فرقه وهابيت كه در قرون اخير پيدا شده است با مسئله توسل مخالفاند. آنها مىگويند خداوند متعال قدرت و نيرويى به مخلوقات خود نداده است. اما آيات فراوانى داريم كه بيانگر قدرت ملائكه است تا جايىكه به اذن الهى در جهان خلقت تدبير مىكنند.