225نقل همه عبارات علما و بزرگان درباره ولادت و امامت امام‌العصر و الزمان، در اين مختصر نمى‌گنجد. از همين‌رو در پايان اين فصل، تنها به ذكر نام برخى از علما و بزرگان مذكور بسنده مى‌كنيم:
11. كنجى شافعى (متوفاى 658 ه .ق) در «كفاية الطالب»، ص312؛
12. شيخ جلال‌الدين رومى (متوفاى 672 ه .ق) به نقل از قندوزى كه عين عبارات او را در شماره 3 آورديم؛
13. شيخ عارف عامر بن بصرى (متوفاى 696 ه .ق) در قصيده تائيه‌اى به نام «ذات‌الأنوار» كه به همين منظور سروده شده است و صاحب «كشف‌الأستار» در صفحه 88 كتاب خود آن را نقل كرده است؛
14. جوينى شافعى (متوفاى 722 ه .ق). وى در «فرائدالسمطين»، ج2، صص136- 141 ائمه دوازده‌گانه را ذكر مى‌كند و مهدى قائم منتظَر بن حسن عسكرى(عليهما السلام) را آخرين امام معرفى مى‌نمايد؛
15. شمس‌الدين زرندى (متوفاى 747 ه .ق) در «معراج‌الوصول» كه محمد على دخيل در «أئمتنا»، ج2، ص435، سخنان وى را آورده است؛
16. على بن محمد بن شهاب همدانى (متوفاى 786 ه .ق) در «مودةالقربى». قندوزى در «ينابيع‌المودة»، ج1، صص 288 - 317 سخنان او را نقل كرده است؛
17. خواجه پارساى نقشبندى بخارى (متوفاى 822 ه .ق) در «فصل‌الخطاب». قندوزى در «ينابيع المودة»، ج2، صص 464 و 465، سخنان او را آورده است؛
18. شهاب‌الدين بن شمس‌الدين بن عمر هندى، معروف به مَلِك‌العلما (متوفاى 849 ه .ق) در «هدايةالسعداء». شيخ حائرى در «إلزام‌الناصب»، ج1، ص297 سخنان وى را نقل كرده است؛
19. ابن‌صباغ مالكى (متوفاى 855 ه .ق) در «الفصول‌المهمة»، صص 282 و 283؛
20. شيخ رفاعى (متوفاى 885 ه .ق) در «صحاح الأخبار»، صص55 و 56؛