223اشعه خورشيد محافظت مى‌كند، در همه جا او را همراهى مى‌نمايد و با صدايى رسا فرياد مى‌زند: اين مهدى است».
محمد بن موسى طوسى از ابوسكين و او هم به نقل از برخى تاريخ‌نويسان براى من روايت كرد: «مادر مهدى منتظر را حكيمه نام مى‌نهند».
عبيدالله بن محمد از قول هشيم بن عدى براى من روايت كرد: «مى‌گويند كنيه خَلَف صالح، كه درود خدا بر او و همه نياكانش باشد، ابوالقاسم بوده، و داراى دو نام است». 1
6. ابومؤيد موفق بن احمد مكى اخطب خوارزم (متوفاى 627 ه . ق)
وى به نقل برخى از احاديثِ مربوط به ولادت امام مهدى مى‌پردازد و به مضمون آنها اعتراض نمى‌كند. 2
7. فريدالدين عطار نيشابورى (متوفاى 568 ه . ق)
همان‌گونه كه در شماره 3 گذشت، قندوزى حنفى در پايان باب هشتاد و ششم كتاب «ينابيع المودة»، از اعتقاد عطار نيشابورى به ولادت و امامت صاحب‌العصرو الزمان خبر داده است. قندوزى در باب هشتاد و هفتم كتاب خود نيز برخى اشعار فارسى شيخ عطار نيشابورى را كه نشانگر اعتقاد وى به امام مهدى است، نقل كرده است.
8. شيخ محيى‌الدين ابن‌العربى طائى اندلسى (متوفاى 638 ه . ق)
وى مى‌گويد:
بدانيد كه قيام مهدى (عج)، حتمى است. اما وى تنها هنگامى قيام خواهد كرد كه زمين پر از ظلم و ستم گردد. مهدى (عج) دنيا را پر از عدل و داد خواهد كرد و اگر تنها يك روز از عمر دنيا باقى مانده باشد، خداى متعال آن روز را طولانى خواهد كرد تا آنكه خليفه موعود، ظهور كند. خليفه مذكور از عترت رسول‌خدا(ص) و از