154
23. خيرالدين زركلى (متوفاى 1396 ه . ق)
وى مىگويد:
جعفر بن محمدباقر بن على زينالعابدين بنحسين(عليهم السلام) نوه پيامبر، از تبار بنىهاشم و قريش است. كنيهاش اباعبدالله، لقبش صادق و ششمين پيشواى ائمه دوازدهگانه شيعيان به شمار مىرود. وى از بزرگان تابعان بود و در دانش، از جايگاهى بلند بهره مىبُرد. برخى از بزرگان كه امام ابوحنيفه و امام مالك نيز در شمار آنان هستند، در محضر وى به فراگيرى دانش پرداختند. وى را صادق لقب دادند؛ چرا كه هيچگاه دروغى از وى شنيده نشد. جعفر صادق، ديدارها و گفتوگوهايى با خلفاى بنىعباس داشت، در برابر آنها جسور بود و آشكارا حق را بر زبان آشكار مىساخت. وى نامههايى دارد كه در قالب يك كتاب، گردآورى شده، و در «كشف الظنون» بدان اشاره رفته است؛ چنانكه مىگويند كار گردآورى اين رسالهها را جابربن حيان انجام داده است. 1
موارد مذكور، بخشهايى از سخنان علماى اهلسنت در ستايش امام جعفرصادق(ع) است. اما علماى ديگرى هم مانند محمدبن ادريس شافعى 2، نسائى 3، يحيىبن معين 4، ابوزرعه 5، ابوحاتم رازى 6 و ابن ابىخيثمه 7، مورد وثوق بودن امام صادق(ع) را تأييد كردهاند كه از آوردن سخنان آنان صرفنظر كرديم.