145حافظ شمسالدين جزرى مىنويسد:
براى ما ثابت شده است كه مالك و ابوحنيفه امام اباعبدالله جعفر بن محمد صادق را همراهى كردهاند تا جايىكه ابوحنيفه مىگويد: «هيچكس را فقيهتر از جعفرصادق(ع) نديدم و شكوه و هيبت او بيش از شكوه و هيبت منصور مرا در برگرفت». 1
در «مختصرالتحفة» به نقل از ابوحنيفه آمده است: «اگر آن دو سال نبود، نعمان هلاك مىشد». 2 مقصود وى از «آن دو سال» دورانى است كه در لابهلاى آن، از چشمه جوشان دانش امام صادق(ع) سيراب شد.
2. امام مالك بن انس (متوفاى 179ه .ق)
وى مىگويد:
جعفر بن محمد(عليهما السلام) بسيار شوخطبع و متبسم بود. اما هنگامى كه نام رسولخدا(ص) را مىشنيد، رخسارهاش زرد مىشد. هيچگاه نديدم كه بدون طهارت و وضو، روايتى را از رسول خدا(ص) نقل كند. من مدتى نزد او مىرفتم و هرگاه او را مىديدم يا در حال نماز بود يا قرآن مىخواند يا در سكوت فرو رفته بود. 3 جعفر بن محمد(عليهما السلام) درباره آنچه به او مربوط نمىشد، سخنى نمىگفت و در شمار علما و عابدان خداترس قرار داشت. 4
3. ابوعثمان عمرو بن بحر جاحظ (متوفاى 250ه . ق)
وى در پاسخ به افتخارات ادعايى بنىاميه عليه بنىهاشم مىنويسد:
اگر درباره فقه، تفسير و تأويل سخن بگوييد، مىبينيد كه هيچيك از شما [بنىاميه]