137
إذا طَلَبَ النَّاسُ عِلمَ القُرآنِ
مناقب باقر(ع) در گذر روزگار باقى مىماند و خاص و عام، همه بر فضايل او گواهى مىدهند. باقر مصداق بسيار خوبى براى اين شعر است كه:
قالَ فيهِ البَليغُ ما قالَ ذُو العِى
محمد بن منكدر مىگويد: «گمان نمىكردم كه شخصيتى همچون علىبنحسين، جانشينى را بر جاى نهد كه در فضل و برترى به او نزديك باشد تا آنكه پسرش محمد باقر را ديدم». 3
15. محمد بن على صبان (متوفاى1206 ه .ق)
وى مىگويد:
محمد باقر(ع) فردى دانشمند و همزاد ظرايف و لطايف بود كه كراماتش به روشنى نمايان شد و درباره سلوك، اشارات فراوانى از خود بر جاى نهاد. او را باقر لقب دادند؛ چرا كه دانش را شكافت، اصل و اساس آن را شناخت و با موارد پنهان آن آشنا گشت. 4