136نگريستم و ديدم كودكى هفت يا هشت ساله است. سلام داد و من هم پس از پاسخ دادن به سلامش از او پرسيدم: «از كدام ايل و تبارى؟» گفت: «مردى عرب هستم». گفتم: «آشكارتر بگو». گفت: «از قبيله قريش هستم». گفتم: «آشكارتر بگو». گفت: «علوى هستم». و آنگاه اين شعر را سرود:
وَ نَحنُ عَلَى الحَوضِ رُوّادُهُ
او پس از سرودن شعر مذكور گفت: من محمد بن على بن حسين بن على بن ابىطالب هستم. آنگاه به هر سو نگاه كردم، او را نديدم؛ گويا در زمين فرو رفته، يا به آسمان پر كشيده بود... . 2
14. شيخ عبدالله بن عامر شبراوى (متوفاى 1171ه .ق)
وى مىگويد:
پنجمين امام، محمد باقر بن على زينالعابدين بن حسين بن على بن ابىطالب(عليهم السلام) نام دارد. كنيهاش ابوجعفر است و او را باقر لقب دادهاند؛ چرا كه دانش را كاملاً شكافته بود. اخبار گوناگونى درباره دانش او نقل شده و شعرهاى فراوانى در ستايش وى به رشته نظم در آمده است. از ميان اشعار مذكور مىتوان به اين شعر مالك جهنى درباره وى اشاره كرد: