131دانش‌هاى پنهان آگاه شد... او يك تابعى بزرگوار و پيشواى برجسته بود كه همگان، عظمتش را تأييد مى‌كردند و او را در شمار فقها و پيشوايان مدينه قرار مى‌دادند... . ¹

4. ابوالعباس ابن خلكان (متوفاى 681 ه .ق)

وى مى‌گويد:

ابوجعفر محمد بن زين‌العابدين... ملقب به باقر، يكى از ائمه دوازده‌گانه اماميه و پدر جعفر صادق است... باقر، انسانى دانشمند، بزرگوار و شكوهمند بود و ازآن‌رو باقر لقب يافت كه از دانش فراوان و گسترده بهره مى‌بُرد. شاعر درباره وى چنين مى‌سرايد».

يا باقِرَ العِلمِ لِأهلِ التُّقَى

وَ خَيرَ مَنْ لَبَّى عَلَى الأجبُلِ. ²

5. شمس‌الدين محمد بن أحمد بن عثمان ذهبى (متوفاى 748 ه .ق)

وى مى‌گويد: «ابوجعفر باقر، سرور، پيشوا و فقيهى بود كه شايستگى خلافت را داشت». ³همچنين مى‌نويسد:

او از جمله كسانى بود كه علم، عمل، سيادت، شرافت و متانت را در خود گرد آورده، و مورد اطمينان همگان و شايسته خلافت بود... ابوجعفر به باقر نامدار بود؛ چرا كه دانش را شكافت و اصل و اساس و پنهان آن را شناخت. ابوجعفر، پيشوا، مجتهد، بزرگوار و اهل تلاوت كتاب خدا بود... نسائى و ديگران، او را در شمار فقهاى تابعان مدينه قرار داده‌اند و حُفّاظ در مورد استناد به ابوجعفر، اتفاق نظر دارند. ⁴