97
اشكال چهارم
براساس روايات، واژه زكات در آيه، در معناى صدقه و بخشش بهكار رفته است و چنين برداشتى صحيح نيست.
پاسخ: اين كاربرد هم مانع و اشكالى ندارد؛ زيرا هر كمك مالى اعم از واجب و مستحب در شريعت اسلامى مىتواند تحت عنوان زكات قرار گيرد. در فرهنگ اسلامى، مىتوان به دادن بخشى از دارايى خود به ديگران براى رفع نياز آنان، عنوان زكات داد.
اشكال پنجم
برخى گفتهاند: چگونه ممكن است امام كه همواره غرق در ارتباط با خدا بوده است، در نماز متوجه نياز كسى شده، به او صدقه بدهد.
پاسخ: اين تصدّق، همانگونه كه در مباحث عرفانى تحليل شده، از اين جهت است كه سالك طريق الى الله، در عين توجه به عالم وحدت، مىتواند به عالم خلق و كثرت هم توجه داشته، وظايف خود را در اين خصوص نيز انجام دهد. همين سخن را وقتى به سبط ابن جوزى صاحب «تذكرة الخواص» از علماى اهلسنت گفتند، با اين دو بيت پاسخ داد:
يسقى و يشرب لاتلهيه
مىنوشد و مىنوشاند اما مستى او، او را از همنشينانش و از مردم غافل نمىكند.
مستى در فرمان اوست؛ تا آنجا كه مىتواند مثل مردمان هوشيار عمل كند.